Witam Was na moim blogu i na premierowej notce. A co na nim będzie? Oczywiście w większości przemyślenia na temat sportu, ale i nie tylko.

A na początek Justyna Kowalczyk. Każdy, kto interesuje się sportem, nie może przejść obok ostatnich sukcesów naszej biegaczki. To co zrobiła w ostatnich tygodniach nasza „królowa zimy” na długie lata zapisze się w historii polskiego sportu. Po raz kolejny możemy się przekonać, że w Polsce nie brakuje prawdziwych talentów. Mimo, że praktycznie nie mamy tras biegowych i odpowiedniego szkolenia, to udało się wychować zawodniczkę, która sięga po najwyższe laury. Podobnie zresztą było z Adamem Małyszem.

Niezależnie jak potoczy się dalsza kariera Justyny Kowalczyk, dla mnie już jest „wielka”. Dwa złote i jeden brązowy medal mistrzostw świata nie zdobywa się przez przypadek. W dodatku o sile Kowalczyk świadczy ostatnio wywalczony Puchar Świata.

Justyna była ostatnio w fenomenalnej formie, którą utrzymać nie jest łatwo. Za niespełna rok igrzyska olimpijskie. Apetyty kibiców i niektórych dziennikarzy rosną do niebotycznych rozmiarów. Zaczyna się „Kowalczykomania”, ale oby tylko z umiarem. Nie oczekujmy od Justyny ciągłych zwycięstw i medali. Bo to jest nierealne. Mam nadzieję, że nie będę mógł czytać, oglądać i słuchać komentarzy typu „Koniec Kowalczyk”, tylko dlatego, że nasza zawodniczka słabiej rozpoczęła sezon czy nawet nie zdobyła medalu na igrzyskach.

Mimo, że mamy dopiero koniec marca, dla mnie wszystkie plebiscyty podsumowujące rok 2009 powinna wygrać Justyna Kowalczyk. I nie zmienią to nawet zwycięstwa Roberta Kubicy czy reprezentacji Polski w piłce nożnej.